SZCZEGÓŁOWE PROBLEMY STRATEGII
Rola humoru. Humor, zdaniem R. A. Stebbinsa (1980), może być traktowany jako strategia, może być też wyrazem autoekspresji. Czasem służy obu tym celom. Z punktu widzenia „strategicznego wykorzystania humoru można wyodrębnić cztery jego rodzaje:humor jako broń w konflikcie jest zasadniczo wyrazem agresji,humor kontroli, na przykład satyra, ma charakter zapobiegawczy, służy powstrzymaniu osoby przed pewnym działaniem;humor wzajemnie akceptowany jest wyrazem solidarności, dobroduszności i przyjaźni;humor przynoszący społeczne odreagowanie daje chwilowe oderwanie się od powagi i koncentracji związanej z realizowanym zadaniem.Ten ostatni rodzaj humoru jest w klasie niezbędny, ponieważ ułatwia realizowanie zadań umysłowych, przeciwdziałając zmęczeniu.Gdy nauczyciel mówi coś, co ma być dowcipne, musi on jakoś określić sytuację jako nadającą się do powiedzenia czegoś śmiesznego. To samo czyni audytorium i osoby będące celem dowcipu. Wynik „określania sytuacji przez audytorium nie zawsze musi być taki sam jak wynik określania dokonanego przez nauczyciela.